Kaszel poinfekcyjny

• Kaszel poinfekcyjny może mieć miejsce kiedy chory wcześniej przeszedł ostre zakażenie dróg oddechowych i skarży się na kaszel trwający co najmniej 3 tygodnie (ale nie dłużej niż 8 tygodni),
• Czynniki powodujące kaszel poinfekcyjny:

a) powirusowe zapalenie dróg oddechowych i jego powikłania (nadreaktywność oskrzeli, nadmierne wydzielanie śluzu i upośledzenie oczyszczania śluzowo-rzęskowego),

b) astma,

c) choroba refleksowa przełyku,

d) zespół kaszlu z górnych dróg oddechowych,

• w przypadku kaszlu poinfekcyjnego należy wziąć pod uwagę próbę leczenia bromkiem ipratropium,
• w sytuacji gdy leczenie bromkiem ipratropium nie przynosi poprawy, należy rozpatrzyć zastosowanie glikokortykosteroidów wziewnych,
• w przypadku ciężkich napadów kaszlu poinfekcyjnego (przy wykluczeniu inne przyczyny kaszlu np. astma, ChRP) należy rozważyć krótkotrwałe leczenie prednizolem (w dawce 30-40 mg/d)
• kiedy inne preparaty zawodzą należy rozważyć zastosowanie leków przeciwkaszlowych działających ośrodkowo – kodeina i dekstrometorfan,
• jeżeli kaszel trwa dłużej niż 2 tygodnie bez innej widocznej przyczyny, ponadto mają miejsce objawy takie jak: wymioty pokaszlowe, piejący wdech krztuścowy, a nie ma innego rozpoznania, należy rozpoznać zakażenie B. pertusis.

Źródło: Medycyna Praktyczna, 6 (184), czerwiec 2006, s. 102-103