Adres e-mail:

Niedobór wapnia (hipokalcemia)

Wybierz interesujący Cię problem:

wyszukaj

Niedobór wapnia (hipokalcemia)

Wapń jest jednym z jonów występujących we krwi i płynie pozakomórkowym. Zwykle jest go około 2,5 milimola w litrze (norma to zakres 2,25 – 2,75 milimola w litrze). O jego obniżonym poziomie (hipokalcemii) mówimy, jeżeli wydalanie wapnia przewyższa możliwości uzupełnienia przez wchłanianie jelitowe i z zapasów kostnych. Hipokalcemia objawia się między innymi pobudliwością nerwowo–mięśniową, uczuciem drętwienia kończyn i okolicy ust, zaburzeniem odruchów nerwowych, skurczami mięśni, tężyczką lub drgawkami. Może być także przyczyną zaburzeń rytmu serca.

Takie objawy mogą wystąpić jeżeli niedobór jest znaczny, wcześniej dochodzi do postępującego uszkodzenia kości i zębów, gdzie znajduje się około 99 % całkowitego zapasu wapnia w organizmie. Kości są dynamiczną tkanką w której stale zachodzą procesy uwalniania i tworzenia (remodeling). Tworzenie kości szczególnie intensywnie zachodzi u dzieci i osób młodych zaś niszczenie kości przeważa u osób w podeszłym wieku. Niedobory wapnia u dzieci mogą być powodem krzywicy. Często wiązana z brakiem wapnia osteoporoza ma dużo bardziej złożone przyczyny - związane z dziedziczną skłonnością do tej choroby, zmianami hormonalnymi (meno – i andropauza, choroby tarczycy) lub długotrwałym stosowaniem leków steroidowych.

Leczenie ostrych stanów niedoborowych powinno się odbywać w warunkach szpitalnych, w pozostałych stanach stosuje się przewlekłe podawanie wapnia doustnie (na przykład CALCIUM GLUCONICUM), niekiedy wraz z witaminą D. Niedobory wapnia sprzyjają powstawaniu szeregu zaburzeń organizmu – patrz znaczenie wapnia jako biopierwiastka.

Wapń

Wapń jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśniowego i szkieletowego, wpływa na przepuszczalność błon komórkowych i naczyń włosowatych. Reguluje przechowywanie i uwalnienie neurotransmiterów oraz hormonów. Pełni ważną rolę w skurczu i rozkurczu naczyń krwionośnych i mięśni. Wchłanianie odbywa się w sposób aktywny w dwunastnicy i górnej części jelita cienkiego (około 80 %), a w sposób bierny na całej długości jelita. Spośród soli wapnia stosowanych w lecznictwie glukonian (CALCIUM GLUCONICUM) należy do najlepiej przyswajalnych. Nadmiar wchłoniętego wapnia wydalany jest głównie przez nerki. Uzupełnianie codziennej diety preparatami wapnia jest zalecane jako sposób zapobiegania nadciśnieniu, podnosi „dobry” cholesterol i nie wpływa na poziom trójglicerydów. Podejrzewa się, że jego podawanie może przeciwdziałać rozwojowi otyłości, gdyż wiąże on kwasy tłuszczowe, zmniejszając tym samym ich wchłanianie. Uważa się, że wysokowapniowa dieta może zmniejszyć ryzyko powstawania nowotworów okrężnicy lub ich nawrotów. Informacje na ten temat nie są ugruntowane, gdyż przyczyn powstawania takich nowotworów z pewnością może być wiele. Wapń może również wpływać korzystnie na samopoczucie kobiet z zespołem przedmiesiączkowym, zmniejszając też głód, ból i zatrzymanie wody.

CALCIUM GLUCONICUM poza uzupełnianiem niedoborów wapnia zaleca się stosować jako lek wspomagający działanie leków przeciwzapalnych, przeciwwysiekowych i przeciwobrzękowych. Należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta dołączoną do opakowania, gdyż może wpływać na działanie i innych leków.

CALCIUM GLUCONICUM

WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE - ESPEFA @ 2006

PROJEKT I WYKONANIE: EMPATHY INTERACTIVE