Serce

• 
• »
• ESPEFA
• »
• Serce

Choroba wieńcowa

Choroba wieńcowa to choroba charakteryzująca się niedostatecznym dostarczeniem tlenu i substancji odżywczych do serca przez oplatające je naczynia wieńcowe. W rezultacie dochodzi do niedokrwienia, a w konsekwencji niedotlenienia mięśnia sercowego.

Objawami choroby wieńcowej są bóle w klatce piersiowej. Bóle te zlokalizowane są za mostkiem, określane jako dławienie, gniecenie, rozpieranie lub pieczenie. Bóle promieniują do gardła, szyi, lewego lub prawego barku z uczuciem drętwienia rąk. Objawom tym towarzyszy niepokój, duszność i kołatanie serca, czasem nudności czy zawroty głowy.

Kiedy najczęściej pojawia się ból w stabilnej chorobie wieńcowej:

• w czasie wysiłku fizycznego
• rano
• w drodze do pracy
• sytuacje stresowe
• chłód (zimny wiatr)
• po obfitym posiłku

W większości przypadków przyczyną choroby wieńcowej jest miażdżyca.

U osób z miażdżycą w naczyniach wieńcowych, podobnie jak w innych naczyniach, tworzą się blaszki miażdżycowe, co powoduje zwężenie światła naczyń.